Muziekverleden

Jaren ’70

Ik weet het niet precies meer maar ik was erg jong, schat zo’n jaar of 5 à 6.
Mijn ome Ton was beroepsmuzikant en door hem werd ik gefacineerd door muziek en zijn passie.

Een passie die ik ook op zocht, ik kreeg van hem een paar echte drumstokken die hij op een dag meebracht.
Heerlijk rammen met die dingen op alles waar muziek uit kwam, dat waren vooral meubels.

Ik wilde heel graag een drumstel maar mijn ouders dachten dat het een bevlieging zou zijn,
dus dan maar gedeukte meubels op mijn slaapkamer 😄

Tot op een dag de broer van mijn moeder een prachtig cadeau meebracht voor mijn verjaardag.
Een drumstel bestaande uit verfblikken (hij had namelijk een verfwinkel) en wat pannendeksels,
een mooier cadeau kon ik me niet wensen 😊

Ik heb er een hele tijd mee gedaan en daar was mijn basis gelegd.

Toen de drummer van de band van mijn ome Ton zijn lesdrumstel wegdeed
(hij gaf ook drumles naast zijn baan als professioneel drummer)
was dat een uitgelezen kans om dat ding te bemachtigen, een heuse Sonor set !!

Ik was de koning te rijk !
Na het vele oefenen, en de hele buurt mee kon meegenieten, ging het beter en beter.

 

 

 

 

 

 

 

 

Jaren ’80

Maar na het vele oefenen was het tijd om in een bandje te gaan.
Heb in twee jongerenkoren gespeeld in Handel en Gemert.

Ook nog bij harmonie Exelsior in Gemert op les gezeten voor tambour, maar na een jaar ben ik afgehaakt,
ik wilde achter een drumstel en noten leren was niet mijn passie,
gewoon lekker op gevoel en vanuit je hart spelen was de missie.

Tot ik de kans kreeg om via Theo van Wetten die in een Countryband speelde bij hun te komen spelen,
hun drummer moest in militaire dienst.

Mijn oude Sonor voldeed niet meer en zat met een probleempje, maar hun oude drummer wilde ook zijn drumset verkopen,
een uitgelezen kans voor mij en heb het direct gekocht. Een Pearl Export deze keer, compleet met bekkens etc erbij.

 

Silverstone was de naam van de band en de repetities waren in het Vossenkamp te Gemert.

Voorwaarde was wel dat we een paar keer per jaar gratis zouden spelen in de Countryclub aldaar.

Geen straf want zo konden we stage ervaring opdoen en onze naam verspreiden.
Elke maand was er Countryavond en er kwamen goede bands zoals Major Dundee Band met Dick van Alterna

 

Na vele optredens vonden we het tijd om eens mee te doen aan een Workshop waar bands hun kunnen konden laten zien en horen.
Het vond plaats in het Speelhuis in Helmond, presentator Ruud Hermans (en zanger van de Tumbleweeds)
die ook een countryprogramma had op de radio bij de KRO.

Nadat er verschillende bands ons voorgingen was het de beurt aan ons, we mochten vijf nummers spelen
en wachten was het op welke plaats we zouden veroveren.
Na lovende woorden en ook wat tips voor verbeteringen zijn we tweede geworden, een mooie prestatie vonden we zelf.

Er werden meer optredens verzorgd en de sfeer was altijd goed en kregen veel complimenten.

 

 

 

 

 

Jaren ’80/90

In 1988 werd ik benaderd door Heinz van den Berg, hij wilde een nieuwe band beginnen samen met zijn vriendin Bernadette.
Na een ontmoeting en informatie over het repertoire en wat nummers meegespeeld te hebben ging ik akkoord.

We begonnen met z’n drieën en waren nog op zoek naar een bassist.
Na een advertentie kozen we voor Arthur, niet alleen een bassist maar ook een geweldige gitarist.
Snel hadden we een vol repertoire en via mond op mond reclame kregen we veel optredens.
Pleasure had naam gemaakt! Héél veel plezier hadden we en de band die we met elkaar hadden voelde als familie!

Foto’s volgen nog !!!!

 

 

Jaren ’90

Na jaren met Pleasure gespeeld te hebben trok mijn aandacht toch weer naar de Countryrock muziek.
Het was geen makkelijke beslissing maar je bent op je best als je je hart volgt.

In mijn tijd met Pleasure had ik wel mijn droom kunnen verwezenlijke, namelijk een professionele drumset aanschaffen.

 

Pearl Professional-series

 

De laatste band waar ik in speelde heette Silver Buckle gezeteld in Helmond.
Samen met Peter Boshoven, Paul van Erven, Roy, Sephanie en vele anderen was het technisch de beste band waar ik in gespeeld heb.

Toen ik besloot om naar Italië te emigreren eindigde mijn muziekcarrière,
het was vanaf die tijd alleen nog genieten van concerten bezoeken en veel luisteren.

En ja, vaak mis ik het nog maar het was een bewuste keuze en een tijd om nooit meer te vergeten!!

 

HOME

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *